bazen diyorum; moruk, boşver işi gücü, bas istifayı, git aborjinlerle yaşa. de ki; selam aborjinler ben dostum, modern hayatın sıkıntılarından kaçtım, burada sizinle yaşamak istiyorum. gerçek ihtiyaçlarım olmasını, gerçek sıkıntılara kafa takmayı, bugün ne giyicem derdi olmadan çıplak takılmayı, "yemek buldun ye, dayak buldun kaç" düsturuyla yaşamayı istiyorum.
ben diyorum bunu evet, onlar anlamıyor tabi. önemsiz. bir süre sonra bana alışıyorlar falan, önce yadırganıyorum tabii, izleyerek öğreniyorum, başta hatalar yapıyorum, bir kısmı bana gıcık oluyor, gülüyorlar yaptıklarıma, sonra içlerinden biri dayanamayıp halime bana yardım ediyor vs. çok bambaşka bir hayata geçiyorum.
ben evet, kumsalda kuma basamayan ben..güneşe, böceğe, ota, boka allerjisi olan ben. herşeye üşenip kızkardeşimin de desteğiyle yemeksepeti.com'a dönüşen ben. sıkılıyorum bazen...=)
bütün vitamini kabuğunda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder